Weblog Caribisch Nederland

Vanaf 5 maart 2014 reis ik in zes weken door alle zes eilanden van Caribisch Nederland. In opdracht van onder andere Abvakabo FNV, Fundeon, PM Public Mission, FNV Bondgenoten, Logeion, Arts en Auto en het Bibliotheekblad ga ik een stuk of dertien verhalen maken. Ik bezoek ondermeer de Department of Communication van Sint Maarten, de douane op Saba, de openbare bibliotheek op St. Eustatius, het Dr. Horacio E. Oduber Hospitaal op Aruba, een leerlingbouwplaats op Bonaire en de ISLA Raffinaderij op Curacao en zal daar in de verschillende periodieken verslag van doen. Geheel gefinancierd door opdrachten (lang leve het bestaan als ZZP’er) zie je nog eens wat van de wereld, sterker nog: van je eigen Koninkrijk. Iedere rechtgeaarde onderdaan zou niet alleen alle provincies en Waddeneilanden moeten bezoeken, maar ook de delen van Caribisch Nederland. Misschien dat Nederland de overzeese gebiedsdelen dan nog eens gaat koesteren in plaats van ze voortdurend in een verdacht daglicht te stellen. In dit weblog zal ik verslag doen van mijn ervaringen, in woord en beeld.

IMG_3994

Dinsdag 11 maart

Alweer bijna een week op St. Maarten waar ik krap drie jaar geleden een maand of zeven heb doorgebracht. Het voelt als een stap terug in de tijd, want ogenschijnlijk is nog alles hetzelfde. Zoals de enorme cruiseschepen die ’s ochtends toeterend de haven binnenvaren en bij het ondergaan van de zon iets harder toeterend weer vertrekken. In de tussentijd lopen de veelal Amerikaanse cruisers doelloos door Front en Back Street van Philipsburg. De vrouwen verdwijnen in een van de vele juwelierwinkels (Tax Free!), terwijl de mannen met een koud flesje Presidente buiten staan te wachten en zo hun bierbuik op peil houden. Als je bedenkt dat het kennelijk de afgelopen drie jaar dag in dag uit zo is doorgegaan, moet onderhand half Amerika door de straten van Philipsburg hebben gesjokt.

Back Street, Philipsburg

Back Street, Philipsburg

In de horeca werkt nog hetzelfde personeel, de krantenverkopers langs de straten zijn bekende gezichten, ik verbeeld me zelfs dat ik de straathonden van Point Blanche herken. En in de supermarkten zitten dezelfde meisjes – sommigen eerder vrouwen nu – achter de kassa. Die paar dingen die ik nodig heb, kan ik er nog feilloos vinden. Zelfs de jongens die je boodschappen voor je in plastic zakjes stoppen en daarbij benadrukken ‘that we are living on your tips’ zijn dezelfde als drie jaar geleden. Het symboliseert het gebrek aan vooruitgang van een land dat in het najaar vier jaar bestaat.

Een dag na mijn aankomst begon de Heineken Regatta en ook dat voltrekt zich volgens een vaste formule. Best gezellig en lekkere muziek links en rechts bovendien, maar het ‘seen that, done that’- gevoel maakte zich van mij meester. Bij reizen hoort kennelijk dat je steeds nieuwe ervaringen opdoet en niet in je eigen voetstappen van drie jaar geleden stapt. Wat dat betreft heb ik behoorlijk zin in mijn bezoekjes aan de voor mij maagdelijke eilanden Aruba, Bonaire en Curacao. Het is wel te hopen dat er de komende weken niet nog meer vliegtuigen van de radar verdwijnen, want ik moet in de resterende vijf weken acht keer een vliegtuig in en uit en dat voelt als een statistisch risico.

Werk is eerder het middel dan het doel om deze trip door Caribisch Nederland te maken. Maar gewerkt zal er worden. Vandaag – midden in de boekenweek die reizen als thema heeft – een begin gemaakt met het verhaal over het bibliotheekwerk op de zes eilanden. En voor het verhaal over overheidscommunicatie op Sint Maarten heb ik later deze week een interview met Minister-President Sarah Wescott-Williams. De toezegging is er, maar het tijdstip nog niet. En zo gaat het vaker: achterdocht verandert na enige aandrang in bereidheid, maar het is lastig om afspraken geconcretiseerd te krijgen. Dat werkt enigszins op de zenuwen, want op ieder eiland ben ik maar kort en als het dan niet gebeurt sta ik met lege handen. Daar kan ik bij m’n opdrachtgevers niet mee aankomen…

Public Library Sint Maarten

Public Library Sint Maarten

Maandag 17 maart

De afgelopen week het nuttige met het aangename weten te combineren. Het weekend uitvoerig langs memory lane gewandeld en breeduit gezwommen in the endless sea.

Orient Bay op Saint Martin

Orient Bay op Saint Martin

Toerend door het Franse deel kwam de verwondering weer terug over dit rare eiland waarvan de grootste helft niet meer is dan een petit collectivité en de kleinste helft een zelfstandig land met een eigen regering. En dan weet die collectivité – afgaande op het onderhoud van de wegen – er nog meer van te bakken ook. Waar het wegenonderhoud overigens nog beter is, is op Saba. Het helpt natuurlijk wel dat er maar één weg – overzichtelijk The Road genaamd – is, maar die is behoorlijk bergachtig. Toevallig kwam ik op het vliegveld van Saba een oude baas tegen die in de jaren veertig nog heeft meegewerkt aan de aanleg. Aan de 14 kilometer is in totaal 15 jaar gewerkt, waarbij de wegwerkers regelmatig de moed in de schoenen zonk en de neiging hadden het bijltje en houweeltje erbij neer te gooien. Vooral taxichauffeur Billy is blij dat ze hebben doorgezet. Hij rijdt de hele dag heen en weer over The Road tussen de dorpjes Windwardside en The Bottum en vangt iedere keer tien dollar. Door een ongelukkige planning van m’n werkafspraken moest ik in twee dagen steeds van het ene naar het andere gehucht waardoor hij minstens vijftig dollar aan mij heeft verdiend en we als dikke vrienden afscheid namen.

Aankomst op Saba

Aankomst op Saba

Voor een portret in het ledenblad van Abvakabo FNV heb ik een halve ochtend op het douanekantoor doorgebracht met Rolanda Makaai. Een vrolijke dame, niet in de laatste plaats omdat ze die dag jarig bleek te zijn. Later was ik een uurtje op de Openbare Bibliotheek en er zullen niet veel Sabanen zijn die me dat kunnen nazeggen. Mijn bibliotheek thuis is niet alleen omvangrijker, maar heeft ook een betere collectie en is overzichtelijker geordend. Maar toch leuk om de kleine Sabaantjes uit ‘Kikker en de vreemdeling’ voorgelezen te zien worden. Hun beeld van een vreemdeling zal diametraal anders zijn dan dat van die witkop aan wie ik het een jaar of vijftien geleden zelf voorlas.

Douanière Rolanda

Douanière Rolanda

Drie jaar geleden was ik ook op Saba en ik lieg niet wanneer ik zeg dat ik nu door verschillende mensen werd herkend. Destijds hing ik rond op het stembureau en daar trok mijn verschijning de nodige aandacht, vooral omdat men vermoedde dat Nederland een spion had uitgezonden die in de gaten moest houden of de verkiezingen wel eerlijk verliepen. Toen ik eenmaal als ‘Dutch journalist’ was ontmaskerd was het ijs gebroken en bleef het nog lang onrustig op het eiland.

Windwardside Saba

Windwardside Saba

Geheel toevallig vierde Saba vrijdag de opening van de eigen Electric Company. Voorheen verzorgde Sint Maarten de elektriciteit, maar na de ontmanteling van de Nederlandse Antillen trok die de stekker eruit. Het hele eiland was uitgelopen en zat geduldig de eindeloze speeches uit alvorens met z’n allen aan de VriMiBo te kunnen. Zelfs de Pastor was erbij om de boel in te zegenen (‘It was God who said: ‘Let There Be Light!’’) en het National Anthem werd staand uit volle borst meegezongen. Van lieverlee heb ik er maar een verhaal van gemaakt en de verantwoordelijke Commisioner Chris Johnson geïnterviewd. Johnson zwaait de scepter op het eiland en heeft die geheel volgens de regels der democratie van z’n vader overgenomen. Een afnemer voor het verhaal heb ik overigens nog niet, maar daar werk ik aan.

Tout Saba viert de opening van de Saba Electric Company

Tout Saba viert de opening van de Saba Electric Company

Sinds zaterdag weer terug op Sint Maarten, waar ik de laatste afspraken afwerk. Dat betreft zowel persoonlijke als zakelijke afspraken. Een kopje koffie bij Peter en Corine wissel ik af met een interview met de Minister-President, waarna ik ga lunchen met Bianca, een paneldiscussie over ‘Building the Nation of St. Maarten’ bijwoon en een borrel ga drinken met Jelle. Vanmiddag al zou ik de Minister-President interviewen, maar die liet het op het laatste moment zonder enig bericht vooraf afweten. De directeur van the Department of Communication (DCOMM) heb ik wel uitvoerig gesproken, maar die ging ieder mogelijk gevoelig puntje uit de weg en was overdreven op z’n hoede. Het werd me wel duidelijk dat DCOMM feitelijk geen positie heeft en dat eigenlijk ook niet ambieert. Mijn eerdere interview met de hoofdredacteur van de plaatselijke krant Today had aanleiding gegeven tot een scherp hoofdredactioneel commentaar over het (gebrek aan) communicatiebeleid van de regering in de krant van zaterdag, maar de directeur had dat niet eens gezien. Wijs geworden bij de – in ieder geval in dat opzicht uiterst professionele – RVD vond ik het ronduit ontluisterend dat de directeur van de voorlichtingsdienst niet eens de twee krantjes die hier worden uitgegeven op de voet volgt. Zo kwam het vaker voor dat hij van mij moest horen wat er de afgelopen dagen zoal aan politiek nieuws in de kranten had gestaan. “We as civil servants stay away from politics”, was steeds de uitleg. Dat klinkt op zich zuiver, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat je de politiek niet hoeft te volgen.

Op de afgesproken tijd op de afgesproken lokatie terechtkomen blijkt overigens vaak een hele toer. Straten hebben een naam en gebouwen een nummer, maar dat lijkt zuiver een kadastrale aangelegenheid. Straatnaambordjes of huisnummers worden overbodig gevonden. De locals wijzen elkaar de weg met aanduidingen als ‘Behind the Ennia-building and then three blocks from the green building, opposite the traffic lights’.  Dat soort vage wegwijsmakerij lijkt voor mij meer op een opdracht uit ‘Wie is de mol’ en maakt me moedeloos. Vooral omdat the green building in kwestie vaak allang in bruine kleuren is overgeverfd. De straattaal laat zich echter niet zo makkelijk aanpassen: eens een green building, altijd een green building.  Ook heb ik het meegemaakt dat ik in dolende toestand ten einde raad een supermarkt binnenliep om te vragen aan welke straat die zich bevond. Het meisje achter de kassa had geen idee, ze haalde haar collega’s erbij, maar ook zij wisten het werkelijk niet. Waarschijnlijk werken ze er al jaren, ze kunnen het blindelings vinden, dus waarom zou je je bekommeren om zoiets bureaucratisch als een straatnaam?

Sint Maarten vanuit de lucht

Sint Maarten vanuit de lucht

Woensdag 26 maart

One Happy Island. Dat is de slogan die Aruba voert en op alle kentekens is terug te vinden. Het mag onmiskenbaar één eiland zijn, maar het bestaat evengoed uit twee delen: de locals die tobben over de lage lonen en de hoge prijzen en de Happy Few die vooral uit Amerika komt aangevlogen en die het – koste wat het kost – naar hun zin zullen hebben.. Je moet ook wel een zuurpruim zijn om hier nog saggerijnig rond te lopen. Het is fantastisch weer met voortdurend een lekker briesje, de stranden zijn mooier dan ansichtkaarten ooit kunnen uitbeelden en het is party-time everywhere.

Vergeleken met Sint Maarten is Aruba veel schoner en meer aangeharkt. Sint Maarten is een onoverzichtelijk Sodom en Gomorra, vervuild en op veel plaatsen verwaarloosd. Aruba staat goed in de verf, geen zwerfvuil op de stranden en alles werkt naar behoren. Zelfs het water uit de kraan kun je drinken, beweerde de hotelbaas, maar na wat maagkrampjes ben ik daar toch maar mee opgehouden. De koloniale onderdrukker heeft hier ook veel meer sporen nagelaten dan op de bovenwindse eilanden. De straatnamen zijn in het Nederlands (vanmiddag kwam ik even door de ‘Oude Janstraat’), net als de verkeersborden en de aanduidingen op de gebouwen. Het hotel dat ik op goed geluk via internet had geboekt bleek zich veel verder van Oranjestad te bevinden dan ik had gedacht.  Of, andersom geredeneerd: het centrum van Oranjestad houdt veel eerder op dan ik vermoedde. Ik zit in een buitenwijk waar de riante huizen achter metershoge muren en schuttingen nauwelijks zichtbaar zijn. En op ieder erf houden een paar dobermann pinchers – of naaste familieleden – de wacht. Wanneer ik in een halfuurtje naar ‘downtown’ wandel kun je m’n spoor blind volgen aan de hand van het geblaf dat achter iedere schutting die ik passeer weerklinkt. Criminaliteit is hier kennelijk een dingetje, getuige ook de buurtwachten die voortdurend hun patrouilles rijden.

Oranjestad op zondagmiddag

Oranjestad op zondagmiddag

Sinds vorige week vrijdag zit ik in dit hotel, dat eigenlijk meer een appartementencomplex is. Zwembad voor de deur, van alle gemakken voorzien, niks te klagen. Maar dat ik hier de eerste dagen de enige gast was, was toch wat ongezellig en unheimisch. De Canadese beheerder kwam regelmatig met zijn twee enorme herdershonden – Fidel en Che genaamd – gezellig buurten, maar voor de rest was ik voor iedere reuring aangewezen op het centrum van Oranjestad. Enfin, voor de arbeidsdiscipline is dat niet slecht. De eerste Arubaanse verhalen heb ik inmiddels aangeleverd. Gisteren een bezoek gebracht aan het Dr. Horacio E. Oduber Hospitaal en een goed gesprek gehad met de Nederlandse gynaecoloog die na zijn pensionering hier een handje helpt. Overal waar ik kom word ik met veel egards ontvangen, dat is wel een leuke bijvangst van dat de journalist uithangen.

Dr. Robert Verweij

Dr. Robert Verweij

Gisteren arriveerde zowaar een tweede gast in het hotel: José, een tot Amerikaan genaturaliseerde Venezuelaan die in z’n geboorteland zijn broer had begraven en op de terugreis een tussenstop op Aruba maakte. Hij was hier veel op vakantie geweest, dus hij kende het uitgaansleven goed. Hij wilde me graag de leukste tenten laten zien en daar was weinig aandrang voor nodig. Ondertussen heb ik me de politieke situatie in Venezuela laten uitleggen en dat verhoogde de feestvreugde niet. Het rommelt daar enorm, betogers worden net als in Oekraïne doodgeschoten maar de verontwaardiging van de wereld is tot frustratie van José nogal selectief en Venezuela valt buiten de prioriteiten.

Nationaal Park Arikok, Aruba

Nationaal Park Arikok, Aruba

Vandaag in één dag het eiland rondgereden, voor zover er wegen zijn die dat mogelijk maken. Lange tijd door het Nationale Park Arikok gewandeld dat mij nog het meest doet denken aan het landschap van Arizona vanwege de ontelbare metershoge saguaro-cactussen. Met de auto probeerde ik diep in het park door te dringen, wat me bijna duur kwam te staan omdat de door mij gehuurde Japanse Dinky Toy geen raad wist met de onverharde steile wegen. Van een afstandje is het landschap gelukkig ook fraai. Onderweg zo vaak mogelijk een duik genomen in de onweerstaanbare helblauwe zee, van Baby Beach tot Eagle Beach en van Palm Beach tot Malmok Beach. Ook even stilgestaan bij het strand met de Fisherman’s Huts, de plek waar Joran van der Sloot  Natalee Hollaway zou hebben achtergelaten. Morgen de laatste dag op dit Happy Island, maar ik heb zowel ’s ochtends als ’s middags en ’s avonds een afspraak, dus veel sight seeing zit er niet meer in. Next stop Bonaire.

Victoria Lighthouse op het Noordelijkste puntje van Aruba

Victoria Lighthouse op het Noordelijkste puntje van Aruba

De lagere school van St. Cruz

De lagere school van St. Cruz

 Donderdag 3 april

Van de vijf eilanden van Caribisch Nederland die ik tot nu toe heb aangedaan is Bonaire het meest paradijselijk. Het heeft niet het ranzige van Sint Maarten, het dorpse van Saba, het rauwe van Sint Eustatius of het opgelegd vrolijke van Aruba. Of eigenlijk heeft het dat allemaal wel, maar dan in aanvaardbare mate. Bonaire is het dunst bevolkt van allemaal en misschien komt het daardoor dat de natuur zich veel meer aanbiedt. Wanneer ik op mijn brommer op pad ga over de rustiek kronkelige wegen wijzen veelkleurige vrolijk fluitende en kwinkelerende vogels me gastvrij de weg. Links en rechts word ik vergezeld door hagedissen en leguanen die me nauwelijks kunnen bijbenen. En dan staan er nog die onschuldig ogende wilde ezels langs de weg die überhaupt niet begrijpen waarom ik ogenschijnlijk zoveel haast maak. Morgen is er immers weer een dag. Zou ik op het strand een zeemeermin aantreffen, het zou me niet verbazen, zo sprookjesachtig is het hier. Stiekem hoop ik er ook een beetje op. We zouden nog lang en gelukkig leven…

Kralendijk, Bonaire

Kralendijk, Bonaire

Maar voor het zo ver is, moet ik behoorlijk aan de bak. In een paar dagen tijd heb ik uitvoerig gesproken met ondermeer vier leerling bouwvakkers, twee leermeesters, een uitvoerder, drie bibliothecaresses, twee penshionado’s, de eilandsecretaris, de directeur van Rijksdienst Caribisch Nederland alhier, een oud-minister van de Nederlandse Antillen en twee medewerksters van de sociale dienst. Dat laatste gesprek was nogal treurig makend en aanleiding voor een column op het blog van re.Public.

Rincon, Bonaire

Rincon, Bonaire

En dan moet je maar zien dat je tussen de bedrijven door nog toekomt aan een diepte-interview met Neptunus. Maar dat is ruimschoots gelukt. Neptunus heeft hier veel te bieden. Een zwemmer zonder snorkelapparatuur zie je hier niet. Anders dan op Aruba zijn er weinig zandstranden en moet je rotsachtig terrein trotseren voordat je je in zee kunt laten vallen. Maar dan verkeer je ook meteen tussen de vissen die gelukkig aan die matig zwemmende zoogdieren gewend zijn geraakt en zich welwillend van alle kanten laten bekijken.

De brommer is het ideale vervoermiddel op Bonaire. Er zijn maar een paar plaatsen (Kralendijk en Rincon zijn de belangrijkste) en de afstanden op het eiland, hoewel het groter is dan Aruba, zijn te overzien. En het waait lekker door. Je moet wel uitkijken dat er niet onverhoeds een wilde ezel oversteekt, daar zijn het immers ezels voor. Er lopen een stuk of 200 van die wilde ezels rond en die worden gezien als een plaag, maar de Partij voor de Dieren (ook voor ezels!) steekt een stokje voor de aanpak van dat probleem. Overigens steekt het aantal wilde ezels nog schril af bij het aantal ambtenaren op het eiland. Want daar zijn er minstens duizend van, verdeeld over het Openbaar Lichaam Bonaire en Rijksdienst Caribisch Nederland (RCN). Op een bevolking van rond de 16.000 inwoners is dat nogal wat. Vertaald naar Nederland zou het aantal ambtenaren daar uitkomen op een miljoen. Laat Geen Stijl het maar niet horen. De taakverdeling tussen RCN en het Openbaar Lichaam is niet helemaal dichtgetimmerd en dus treedt de Haagse ziekte op, inhoudende dat veel energie gaat zitten in competentiestrijdjes.

Leerling bouwvakkers Augustin, Brandon en Ronald

Leerling bouwvakkers Augustin, Brandon en Ronald

Doen de gesprekken met ambtenaren soms denken aan ‘Haagse toestanden’, de gesprekken met locals zoals de leerling bouwvakkers staan daar lijnrecht tegenover. In hun beste Nederlands – het is sowieso een wonder dat die jongens die nooit in Nederland zijn geweest en in hun eigen omgeving alleen maar Papiamento spreken überhaupt het Nederlands machtig zijn – draaien ze nergens om heen en zeggen ze waar het op staat. Belangstelling voor hun werk zijn ze niet gewend. Van een van hen – Marvin, vader van twee kinderen en in zijn vrije tijd rapper – kreeg ik de avond na het gesprek een mailtje (een visitekaartje laat ik altijd achter) met wat foto’s en de volgende tekst:

Hola Jan Bos Is Marvin, Ik wensje een mooi avond-

En veel plezier nog op Bonaire

En ik wel ev. dor geef dat Di mail van mijn was niet goed. 

Dit is mijn mail Jmjhoamar@live.com

En ik stuur graag de muziek van mijn op een link voor u.

En twee foto van mijn, En de kinderen en Mama 

En dit wel ik van Harte Danken dat ik u haat Ontmoete, ik wel zeg welkome-

Aan Bonaire   veel Plezier en tot een Andre moment Jan Bos Gracias Marvin tot een andre momend.

Daar kan weinig aan tippen. Enfin, dit was Bonaire. Next stop Curaçao.

Marvin

Marvin

De bibliothecaresses van Bonaire

De bibliothecaresses van Bonaire

 

Vrijdag 11 april

De richtingsborden in vertrouwde ANWB-huisstijl wijzen naar verlokkelijke bestemmingen als Brakkeput, Draaibooiboei, Bullenbaai, Brievengat en Grote Knip. Het is alsof je door het land van Olie B. Bommel rijdt en je ieder moment de weg naar Bommelstein kan worden gewezen. Sommige auto’s zie ik doodgemoedereerd de afslag ‘Fuik’ nemen en ik vraag me af hoe ze daar ooit van weerkeren.

Willemstad

Willemstad

Zelf verkeerde ik noodgedwongen vooral in Willemstad en omgeving. Want daar gebeurt het (behalve op zondag, want dan is het er uitgestorven). De zeven dagen die ik voor Curacao had uitgetrokken waren eigelijk te weinig om naast de afspraken het land tot in de uithoeken te verkennen. Evengoed heb ik een aantal landhuizen bezocht en aan de mooiste Zuidwestelijke stranden gelegen. Van de zes Caribisch Nederlandse eilanden lijkt Curacao het meest op een echt land met een eigen cultuur en geschiedenis, die alles met het slavernijverleden te maken hebben. Het heeft ook een eigen industrie, afgezien van de overal aanwezige toeristenindustrie. Vooral de Isla Raffinaderij is natuurlijk bekend (en nog meer berucht). Na eindeloos gesoebat is het me gelukt om tot in de sjieke managementvleugel van het hoofdgebouw van Isla door te dringen en een gesprek te hebben met de directeur Communicatie, tevens lid van het MT. Voor Zembla en Brandpunt bleven die deuren nadrukkelijk gesloten, maar mijn onbesproken gedrag deed kennelijk het aanvankelijke wantrouwen wijken. Onder een levensgroot bord met de tekst ‘Recording devices beyond this point are strictly forbidden’ mocht ik het gesprek zelfs tapen en bovendien kreeg ik toestemming om op het terrein te fotograferen. Over de toekomst van Isla woedt op dit moment een stevige maatschappelijke en politieke discussie, waarover ik in het magazine van FNV Bondgenoten verslag zal doen. Isla en Curacao zijn sterk met elkaar vergroeid, bewoners en vakbonden kunnen zich een leven zonder Isla eigenlijk niet voorstellen en zijn veel minder kritisch op het bedrijf dan de pers en politiek in Nederland. Er moeten meer dan duizend gezinnen van leven in een land waar de werkloosheid al twintig procent bedraagt. “Nederland heeft er niets meer over te zeggen”, reageert de woordvoerder naar aanleiding van alweer een aantal Kamervragen van GroenLinks. “En Shell heeft de boel hier tachtig jaar vervuild, dus Nederland draagt zelf ook een stevige verantwoordelijkheid.”

Kenneth Gijsbertha, Manager Communicatie Isla raffinaderij

Kenneth Gijsbertha, Manager Communicatie Isla raffinaderij

Verder heb ik gesproken met journalisten, de directeur Communicatie van de overheid, een paar penshionado’s, de directeur van de Nationale Bibliotheek, zelfs mijn eigen nicht die hier stage loopt in een apotheek ontkwam niet aan mijn nieuwshonger en heb ik bevraagd over haar ervaringen. Binnenkort in Arts en Auto.

Bijzonder was de ontmoeting met journalist Yves Cooper, die zo’n beetje in zijn eentje de regering voortdurend het vuur aan de schenen legt. “Ik maak altijd en met iedereen ruzie”, lacht hij met bulderende stem. “Dat is hier keihard nodig, anders sturen ze je met een kluitje in het riet.” Hij gebruikt vooral facebook als medium en heeft dagen met honderdduizend hits. Tijdens ons gesprek op een terras midden in Willemstad werd hij voortdurend door voorbijgangers aangesproken en gecomplimenteerd met zijn werk.

Journalist Yves Cooper

Journalist Yves Cooper

Zittend in de vertrekhal van Willemstad besef ik dat de trip van zes weken waar ik mezelf op heb getrakteerd, erop zit. Het was een mooi avontuur met veel leuke en boeiende ontmoetingen. In financiële zin heb ik er zowaar een paar euro aan overgehouden, maar belangrijker dan de materiële beloning is de immateriële: ik ben vooral rijker geworden door veel nieuwe ervaringen. Ik had best nog wel even door willen gaan, want onderweg kwam ik tal van onderwerpen tegen die de aandacht en een verhaal waard zijn. Die heb ik nu noodgedwongen laten liggen en pik ik wellicht later wel eens op.

102 Reacties op Weblog Caribisch Nederland

  1. Wim Hulsink schreef:

    Beste Jan,

    goed dat onze man in de West er is en verslag zal uitbrengen van zijn avonturen. Wie weet zit er nog een mooi boekje in met spannende verhalen en mooie foto’s. Volgens mij heeft Ome Wim ooit ook zoiets gedaan met De laatste resten tropisch Nederland. Heb het goed daar! Wim

  2. Anneke schreef:

    Hoi Jan,
    Geweldig dat je nu de 6 eilanden gaat bezoeken. Mooi dat je werk hebt zodat je financieel niet helemaal ten ondergaat en wel een biertje kan drinken.
    Je ervaringen zien en lezen we graag op je weblog!
    Nou Jan, geniet ervan.

    Groet
    Willem enAnneke

  3. Karsjen schreef:

    Goede reis en veel succes !

  4. Wieke Kluft schreef:

    Hoi Jan
    Veel plezier als razende reporter in de Antillen. Ik hoop dat het mooie verhalen en ervaringen oplevert. Wie weet, zien we elkaar in Curacao als wij Rosanne uitzwaaien.
    Groet Wieke

    • Jan Bos schreef:

      Hoi Wieke,
      Rosanne spreek ik op 7 april. Op Curacao ben ik van 4 tot 11 april. Dat overlapt voor een deel jullie uitzwaaibezoek, geloof ik. We vinden vast wel een moment om een keer een biertje te drinken. Zou leuk zijn…
      Gr. Jan

      • Wieke Kluft schreef:

        hoi Jan
        wij komen aan op 9 april en volgens mij houdt Rosanne op vrijdag 11 april haar eindpresentatie in de apotheek.
        We gaan zeker een biertje met elkaar drinken. Wij zitten ook in Willemsstad niet in een resort.
        groet Wieke en voor morgen duimen voor een goede verkiezingsuitslag

  5. Anneke schreef:

    Hoi Jan,

    Na je verhaaltje over Sint Maarten krijgen we heimwee wat was het toch heerlijk daar!!
    We zijn benieuwd hoe je Curacao ervaart, wij vonden het erg fijn in Willemstad, wanneer ga je naar Curacao?

    Groet
    Willem en Anneke

    • Jan Bos schreef:

      Hoi Willem en Anneke,
      Ik kon natuurlijk niet op me laten zitten dat jullie wel in (of is het op?) Curacao zijn geweest en ik niet. Dat ga ik helemaal goedmaken en ik maak meteen een sprintje over alle eilanden. Eat your heart out! Ik reis op 4 april van Bonaire naar Curacao en ben daar zeven dagen. Curacao wordt dus het toetje. Ik zit niet in een resort, maar in een hotelletje midden in Willemstad. I think I’ll feel fine. Ik hou jullie op de hoogte…

      Gr. jan

  6. Elisabeth schreef:

    Heette het ziekenhuis op Aruba vroeger het San Pedro?
    Dan is mijn moeder daar geboren :-).

  7. Jelle Janssens schreef:

    He Jan,

    Het was ook nu weer niet ongezellg, je bezoek de afgelopen weken.
    Ik zal je verhalen uit de west met interesse blijven volgen, success op de beneden winden.

  8. Desiree schreef:

    Hoi Jan,

    Leuk om de verhalen over de eilanden te lezen, vooral over Aruba. Naaste familieleden van mij hebben daar hun halve leven gewoond. Mijn oom werkte daar op de fabriek die van zout water zoet water maakte. Heb je nog een foto genomen van de karakteristieke boom van Aruba de Diwi Diwi boom, die helemaal scheef is gegroeid doordat de wind altijd vanuit dezelfde richting waait. De nichtjes hadden het altijd over de ´knoek´is dat het Nationale Park Arikok ?
    Nog veel plezier en schrijf-inspiratie daar,
    Desiree

  9. Johna613 schreef:

    Thanks a bunch for sharing this with all of us you actually realize what you’re talking approximately! Bookmarked. Kindly also visit my web site . We will have a hyperlink exchange arrangement among us! gedfefbckbed

  10. Pingback: Cara merawat rambut rusak

  11. test schreef:

    I was recommended this website via my cousin. I am no
    longer certain whether this submit is written by way of him as
    no one else recognise such targeted about my problem.
    You are incredible! Thank you!

  12. vick schreef:

    They can aso be changed easily, a fast and inexpensive
    way to change thee atual of a room. Before hiring any new carpet cleaning company, see
    what their previous customerts have he.

  13. Margene schreef:

    The Bigger Idea In Hollywood: Rise Of Nolan And Fall Of Shyamalan

  14. May a llocated at E 13083 Highway 33 in Baraboo Wi.

    There are some keywords that earn more other people.

    To place a rug completely thhe patticular bed, add 24″ to every side oof this bed.

  15. Otilia schreef:

    Good day! I could have sworn I’ve been to this site before but after reading through some
    of the post I realized it’s new to me. Anyways, I’m definitely delighted I found it
    and I’ll be bookmarking and checking back often!

  16. Samuel Markes schreef:

    the rest is viral video history.|Gaunt’s dataset includes videos of girls alone in their bedrooms, or with friends, or groups of girls in living rooms or backyards.|In my humble opinion these

  17. Janessa schreef:

    It is the best time to make a few plans for the longer term and
    it is time to be happy. I have learn this submit and iff I may I
    desire to suggest you some fascinating issues oor
    suggestions. Maybe you can write next articles rederring to thiss article.
    I want to learn more issues approximately it!

  18. Wish wait for your clients arrive to you when you’re starting
    in. And you just aren’t creating in-person relationships.
    Have you given the meeting planners any compelling reason to phone you?

  19. Efren schreef:

    Hi there excellent website! Does runninmg a blog similar to this require
    a massive akount work? I have very little understanding of computer
    rogramming but I was hoping to start my own blog
    soon. Anyhow, should you have any recommendations or tips for new blog owners please share.
    I know this is off subject nevertheless I just
    needed to ask. Thanks!

  20. aerospaced.org schreef:

    Russell Simmons: Phat Farm, Baby Phat, Run Athletics, The Nutty Professor, Def Jams Statements.

    Your own able repair thee injury in a litftle while? The only requirements are food, lunch time, and more than one person.

  21. Jerrod schreef:

    Is actually possible tto a high-quality version 1 of Lil Wayne’s mixes among other
    rappers. Suffering each both tthe head and the
    center. My favorite part about tthe holidays
    is the beats.

  22. Also, remember that at plan end, may never have the bonus module
    that contains very exciting things. However, getting your own as wel as you move the page is easier said than done.

  23. Leesa schreef:

    But wha if youir list is bigger than your minutes? Your underlying energy aand confidence significantly impacts the attraction factor.
    Most people’s website content doesn’ttell me what another steps are.

  24. Koby schreef:

    Awesome blog! Do you have any hints for aspiring writers?
    I’m hoping to start mmy own site soon but I’m a little lost
    on everything. Would you suggest starting with a free platform like WordPress or go for a paid
    option? There are so many choices out there that I’m totally overwhelmed
    .. Any recommendations? Many thanks!

  25. Oren schreef:

    Reasons Why Audio Visual Rental Is Often A Best Choice

  26. Identify a niche that is tightly focused, one that corresponds in addition to expertise and passions.
    Limiting one’s gambling to what one can affordd too
    lose is probably good professional help.

  27. Pingback: new siriustube100 abdu23na4663 abdu23na69

  28. Pingback: check this out

  29. Pingback: windspicanpag1987.wikidot.com

  30. Pingback: article source

  31. Pingback: schatfreese.mobi continue reading

  32. Pingback: pronvipse.mobi more on this page r7gZOr

  33. Pingback: xxxvipsearch.mobi

  34. Pingback: schatshadowengine.mobi go

  35. Pingback: go to the page

  36. Pingback: more information

  37. Pingback: read an article

  38. Pingback: as reported here

  39. Pingback: link to the page

  40. Pingback: fastfucksite.mobi

  41. Pingback: topdatingse.mobi more on the page lpP

  42. Pingback: find out more here

  43. Pingback: fastfuckse.mobi

  44. Pingback: click to to learn more

  45. Pingback: click to see more

  46. Pingback: topfucksearch.mobi more detailed on this page IIEMbd

  47. Pingback: topsexportal.mobi

  48. Pingback: fastfuckportal.mobi

  49. Pingback: fastsexportal.mobi

  50. Pingback: oklandbesthomesecurity.info

  51. Pingback: oklandviphomeguard.us

  52. Pingback: oklandbestsecuritysystems.info

  53. Pingback: oklandtophomeguard.us follow this link

  54. Pingback: source

  55. Pingback: oklandvipsecuritysystems.us click at this page

  56. Pingback: oklandtophomeguard.info i provide a link nba

  57. Pingback: oklandbestsecuritysystems.us link to details

  58. Pingback: follow the link

  59. Pingback: oklandviphomeguard.info follow the link

  60. Pingback: youtube.com Coub

  61. Pingback: nsfwtophookup.eu 2018

  62. Pingback: WOW Blog

  63. Pingback: WOW Site Blog Name

  64. Pingback: xxlhq.top article

  65. Pingback: xxlhq.xyz article

  66. Pingback: adultpics.top article

  67. Pingback: xxlph xyz

  68. Pingback: pornph xyz

  69. Pingback: xxxpics.xyz article

  70. Pingback: xxxph top

  71. Pingback: xxlph.top article

  72. Pingback: xyz

  73. Pingback: adulthq top

  74. Pingback: xnxxhd top

  75. Pingback: xxxhq top

  76. Pingback: pornph.xyz article

  77. Pingback: xxlhd xyz

  78. Pingback: xxxhq.top article

  79. Pingback: xxxph xyz

  80. Pingback: xnxxhd.top article

  81. Pingback: xxlhq xyz

  82. Pingback: xxxph.top article

  83. Pingback: xxlhq top

  84. Pingback: adulthd top

  85. Pingback: adulthd.top article

  86. Pingback: xxxhd top

  87. Pingback: adulthd.xyz article

  88. Tubesexwoone schreef:

    Nice read, I just passed this onto a colleague who was doing a little research on that sexytuber.com. And he just bought me lunch because I found it for him smile Therefore let me rephrase that: Thank you for lunch!

  89. Pingback: sex366.top

  90. Pingback: xxx553.xyz

  91. Pingback: xxx356.top

  92. Pingback: sex335.xyz

  93. Livechatwoone schreef:

    Thank you for such a fantastic blog. Where else could anyone get that kind of info written in such a perfect way? I have a presentation that I am presently working on porn tube vids, and I have been on the look out for such information

  94. Pingback: xxx355.xyz

  95. Pingback: xxx665.xyz

  96. Pingback: xxx636.xyz

  97. Pingback: xxx656.top

  98. Pingback: xxx565.top

  99. Pingback: xxx553.top

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *